Ég er búin að vera alveg einstaklega heppin undanfarið!!! Reyndar er ég voða oft "heppin" en undanfarnir dagar hafa slegið öll met .

Day one:
Á miðvikudagskvöldið í síðustu viku keyrði ég ein heim úr skólanum. Það er nú ekki frásögum færandi, nema það að það var svo mígandi rigning að rúðuþurrkurnar höfðu varla undan, himininn svartur og þrumur og eldingar. Mér leist nú ekkert alltof vel á þetta en hélt mig bara í hæfilegri fjarlægð aftan við flutningabíl, þá gat ég elt afturljósin á honum því ég sá varla annað í kringum mig. Síðan gerist það... úúú.... eldingu slær niður, beint fyrir framan bílinn hjá mér á hraðbrautinni. Þetta minnti helst á flugelda, það spýttist glóð upp eftir eldinguna og svo kom reykur og blossi í augun. Ég snarbremsaði að sjálfsögðu og flaut í gegnum reykinn. DJÖFULL var ég hrædd . Ég fór samt ekki að grenja sko, hehe... en ég skalf allavega í korter á eftir og í hvert skipti sem himininn tók að loga byrjaði ég að skjálfa. Svo flaut líka bíllinn hjá mér í einni beygjunni á sveitaveginum, það var nú heldur ekki til að hjálpa mér að slaka á. Já ég var alveg að skíta á mig þarna þetta kvöld, og hugsaði bara að ég yrði að komast heim til mín!!! Og mikið hlýt ég að hafa góða sál sem vakir yfir mér .

Day too:
Á föstudaginn fékk Jóhann Ingi astma, eftir næstum eitt ár í pásu. Ég sem hélt hann væri sloppinn, en svoleiðis á maður víst ekki að hugsa.
Hann byrjaði að hósta um morguninn og fór versnandi með deginum og um kvöldið hringdi ég á læknavaktina. Ventolinið hans virkaði ekkert á hann og hin lyfin voru útrunnin!! Hann sendi mig með hann á barnadeildina á sjúkrahúsinu og þar fékk hann 2x friðarpípur og stein svaf á meðan þeim var dælt í hann. Við vorum í u.þ.b. 2 klst. á sjúkrahúsinu og eftir það var hljóðið í honum orðið miklu betra og við fórum heim. Jóhann Ingi stein svaf og ég ætlaði auðvitað styðstu leið heim, sem tekur ca. 5 mín. En nei, það var menningarnótt í bænum og ég lenti í ný störtuðu maraþonhlaupi. Ég var búin að heyra að 800 manns hafi skráð sig í þetta hlaup og ég þurfti að bíða eftir að öll runan færi framhjá bílnum áður en ég mátti keyra af stað og ég var 30 mín. á leiðinni heim til mín.

Það er nú ekki bara búið að vera leiðinlegt hjá okkur undanfarna viku.
Ásbjörn er með 2 lausar tennur og svífur vegna þess um á bleiku skýji. Nú finnst honum hann í ALVÖRU orðinn stór .

Og Jóhann Ingi fór til tannlæknis á fimmtudaginn. Hann er búinn að vera stokk bólginn og aumur í tannholdinu. Tannlæknirinn vildi meina að 6 ára jaxlarnir væru að koma upp í drengnum. Og það fyndna við það er að hann fékk fyrstu tönnina sína rúmlega eins árs (ég var farin að halda að barnið yrði tannlaust for ever) og nú er hann að verða 4 ára og er að fá jaxla!!!

Við erum búin að fara einu sinni í Katrinelund, í pic nick. Við hittumst nokkrar ísl. mömmur sem eigum stráka, þannig að þetta var hálfgerður strákadagur. Voða gaman.

Á föstudaginn komu Elsa og Svanur og co. og Dagmar og Örn og við pöntuðum okkur pizzur saman.
Í gærdag fórum við í 5 ára afmælisveislu hjá Tristan, þetta leit reyndar út eins og fermingarveisla af kræsingunum að dæma og auðvitað var borðað yfir sig .
Svo var kósýkvöld hjá okkur Dagmar í gærkvöldi .
Og í dag fór Ásbjörn í afmæli til bekkjarbróður síns og svo fórum við öll til Svans og Elsu og við elduðum okkur saman.

Ég fékk rosalega skemmtileg skilaboð frá kennaranum hans Ásbjörns um daginn. Í sérkennslunni sem hann er í er hann orðinn svo duglegur að tala að hann talar næstum mest af krökkunum sem eru með honum þar .
Hann er líka að safna sér punktum, ef hann talar í skólanum fær hann punkt og eftir einhvern tíma fær hann verðlaun, ef hann er duglegur. Og þetta er alveg að virka á hann.

Og svo er eitt enn!!
Binni er búinn að kaupa sér vespu. Þannig að nú kemst hann ferða sinna án þess að vera bundinn við að fá einhvern til að skutla sér. Strákunum finnst þetta algjört æði. Kalla þetta mótorhjól og fá stundum að sitja aftan á hjá Binna og fara smá hring . Það verður líka munur fyrir hann að geta farið á vespunni í skólann, því nýji skólinn er svo langt í burtu frá okkur.
Binni fer í gifsskiptingu á næsta fimmtudag. Getur varla beðið eftir að losna við saumana og hækjurnar. Saumarnir eru farnir að pirra hann og hækjurnar alltaf fyrir honum!!!!

Ég verð nú líka að nefna hvað ég var ánægð með viðbrögðin við áskoruninni!!!
Ég vildi nú ekkert vera frek og neyða fólk til að kommenta en það var rosalega gaman að fá svona mörg , hehe..
Það er nefnilega ekkert gaman að skrifa og fá svo engin viðbrögð .

Jæja, nú hætti ég. Binni ætlar að fara að rífa í sundur tölvuna, hún er búin að vera svo leiðinleg, á það til að frjósa og svoleiðis vesen. Og bara eins gott að ég nái að vista þessa vitleysu sem ég er búin að skrifa .

Knús og kremjur á línuna....