Önnur tilraun!
13. nóvember 2007 klukkan 19:28
Og eins gott að þetta takist núna
.
Seinni partur síðustu viku fór í að lesa undir próf. ZZzzzzz..... hrikalega verð ég alltaf þreytt þegar ég hugsa um próf, hvað þá þegar ég byrja að lesa, skil ekkert í þessu!!! Ég kom mér agalega vel fyrir í sófanum á fimmtudaginn og fór að lesa og las og stein sofnaði
. Mig dreymdi alveg stór furðulega og meðan ég svaf var eins og líkaminn væri sofandi en undirmeðvitundin vakandi og ég var allan tímann að berjast við að standa upp. Svo loksins þegar ég vaknaði stökk ég á fætur og var að drepast í öxlunum!!! Á föstudag ákvað ég að koma mér fyrir á öðrum stað og lesa, s.s. í baðkarinu, hver sofnar í baði að morgni til? Ó jú, það er hún ég!!! Vaknaði síðan í ísköldu vatni og endaði við að lesa við eldhúsborðið án þess að sofna. Ég náði nú þessu blessaða prófi en ég er hrikalega fúl með þessa dönsku einkunnargjöf. Það er komin ný einkunnargjöf hér í landi og samkvæmt henni fékk ég 4 (á gamla skalanum er það 7/8, önnur bekkjarsystir mín fékk 3 villum minna en ég og fékk 10 og ein önnur bekkjarsystir fékk 7 villum minna en hin og fékk líka 10. Þetta getur nú varla verið fáránlegra. Einkunnargjöfin er á skalanum -3 til 12 minnir mig.
En ég náði allavega en er ekki sátt. Strokaði út nokkur rétt svör og gerði vitlaus í staðinn.
Á síðasta laugardag var kvennadagurinn. Það var mjög gaman. Fórum í Wellness center í sund, sauna og "heitann" pott, hann var frekar volgur og það sprautaðist kalt vatn úr botninum. Síðan fórum við út að borða á Mexican bar og síðan var kíkt á skemmtistaðina.
Binni fór til Hamborg á laugardaginn með fullt af strákum, rosa gaman hjá þeim. Þeir fóru í Go kart á stað sem heitir Ralph Schumacher, einhver rosa flott braut.
Strákarnir fóru í pössun á sitthvorn staðinn og nutu sín báðir í góðum félagsskap
.
Á sunnudagskvöldið var okkur boðið í mat hjá Svan og Elsu. Maturinn var rosa góður og Ásbjörn sá lifandi kisuna þeirra í fyrsta skiptið. Eftir matinn fundu Ásbjörn og kisan sér góðan stað í góðu næði frá öllum öðrum. Þegar við kíktum á þau, lá kisan í þvílíkum makindum og malaði hástöfum
. Þegar við vorum að fara heim byrjaði Ásbjörn að kvarta um verk í augunum og var orðinn rauður og þrútinn. Hann kældi augun á leiðinni heim með kaldri tusku og fór svo beint úr fötunum og í bað. Honum leið strax betur eftir það. Ég hef nú aldrei áður séð ofnæmi (ormaæði eins og Ásbjörn misskildi mig
) en ég er nokkuð viss um að það hafi verið að angra hann
. Ég man ekki eftir að hann hafi verið svona lengi nálægt ketti áður eða allavega fengið að klappa svona lengi en hann þolir allavega vel hunda og hestahár (thank God). En þetta er samt mjög sorglegt því hann elskar dýr og var ný búinn að segja við mig að kisur eru uppáhalds dýrin hans
. En þetta kemur allt í ljós næst þegar hann hittir kött!!
Já! Svo erum við orðin bíllaus!!! 
Það er búið að klippa númerin af bílnum, hehemm...
Leyfið okkar rann út í ágúst... og tíminn líður bara svo rosalega hratt
. En við erum nú eiginlega bara búin að vera að bíða eftir að vera tekin, endalaust búin að trassa þetta. En nú er verið að vinna í að fá dönsk númer og það tekur tíma og þolinmæði. Enginn veit neitt í Dk. og fólk er sent hingað og þangað og fær engin svör, bara gaman að því
. Það tókst samt að fara með bílinn í skoðun í dag... og hann fékk endurskoðun, hann mengar ALLTOF mikið plús eitthvað fleira.
Nú er bara hjólað um allt!!! Við höfum bara gott að því en samt verst hvað er orðið kalt. Binni og strákarnir fá nú að finna fyrir því frekar en ég. Svanur og Elsa voru svo elskuleg að lána okkur bílinn sinn í dag. Binni fór m.a. með strákana útí bæ til að galla þá upp fyrir veturinn, eigum bara eftir að kaupa snjóbuxur.
Það er "löng" vika hjá mér núna! Ætla í skólann á fimmtudaginn og gisti því í Fredericia aðfaranótt fimmtudags. Ég get varla beðið eftir að klára skólann, bara tæpir 4 mánuðir eftir. Það er frekar þreytandi að þvælast svona á milli.
Það eru Bubbatónleikar í Flensborg á laugardaginn. Ég var alltaf á báðum áttum hvort ég ætti að fara og hverjum ég gæti farið með en nú er hætt að selja miða en ég ætla að prófa að senda mail. Mig dauð langar að kíkja þangað.
Jæja, ég þori varla að ýta á vista
... en verð víst!
Kærar kveðjur...
Ágústa G. Ásbjörnsdóttir
Jáhá tíminn líður alltof hratt.....og leiðinlegt þetta með bílinn..vonandi fáið þið númer sem fyrst...það kólnar ansi hratt. En það er líka gott að hjóla..heldur manni í formi ha ha ha ha...
En kærar kveðjur til ykkar allra.....knús
Það er mjög gott að afrita það sem þú ert búin að skrifa áður en maður vistar færsluna. Þá getur maður þó paste-að henni inn aftur ef allt klikkar ;) ég var alltaf að lenda í þessu hjá Bloggar. Ég held þetta gerist sérstaklega ef maður er búinn að vera lengi að skrifa.
Gæti ekki verið að Ásbjörn sé kominn með kattarofnæmi núna, þótt hann hafi ekki verið með það áður? Ég sem hef aldrei verið með ofnæmi fyrir neinu er steinhætt að klappa köttum núna. Ef ég er ofan í köttum þá líður mér eins og andlitið á mér sé þakið hárum og líka inni í nefinu og augunum, klæjar hrikalega mikið og svíður í augun. Ég held s.s. að ég sé komin með kattarofnæmi á mínum efri árum :-/
Ég skil ekki hvernig hægt er að gefa mínus-einkunn? Hvað getur maður gert svo slæmt að maður fái minna en núll fyrir?? Undarleg þjóð sem þú býrð hjá!
Knús og kveðjur í kotið,
Bogga
Ingvar Örn er með bullandi kisu ofnæmi. Ég læt hann alltaf þvo sér eftir að hann hefur verið að klappa köttum. Hann er aftur á móti ekki með eins mikið fyrir hundum og hestum. Ingvar fékk kött og eftir 4 tíma var hann liggur við hættur að sjá fyrir ofnæmi. Ég skilaði kettinum.
Einn kennari minn í versló sagði að "fyrsta hugsun væri oftast rétt" í prófum... aldrei að stroka út og breyta.... Ég hef haft þetta í huga í prófum síðan.
Annars skil ég ekki af hverju allir hafa ekki einkunnagjöf 0-10 eins og á Íslandi. Það er svo hrikalega lógískt. 100% gefur 10... 50% 5. Hér í Noregi er gefið frá 0 til 6.. með 2 skríður maður (semsagt sama og 5 á Íslandi). .. Held að hugsunin sé "Af hverju að gera eitthvað einfalt, þegar hægt er að hafa það flókið!"
Já ég segi sama með þetta bloggar.is
búin að lenda í því 3 að allt fór, nennti síðan ekkert að skrifa meir, hef líkað lítið skrifað útaf þessu, eins og Bogga var að segja þá var ég örugglega of lengi að vista.
En nú fer að liða að því að þið fáið mömmu og pabba til ykkar. Það verður æðislegt fyrir ykkur og strákana. Ertu búin að segja þeim frá þessu?
bróðir þinn er nú í Noregi á landsæfingu þar og þeir buðu ísl. að taka þátt. Allt borgað fyrir þá sem komu frá ísl.
Hann var rosa spenntur að fara ;-)
Bið að heilsa
ykkar Rakel
Ég held ég sé sammála þér Helena, hér er öruggglega hugsunin: "Af hverju að gera eitthvað einfalt, þegar hægt er að hafa það flókið!"
Hahaha...
Strákarnir vita ekki enn að mamma og pabbi eru að koma. Vorum að spá í að segja þeim það daginn áður en þau koma eða bara að segja þeim ekki neitt, leyfa þeim bara að birtast og koma þeim algjörlega á óvart :o)